×
جستجو برای:

پروتزهای دندانی و ایمپلنت

ماکرو استراکچر ایمپلنت : طرح ها و ابعاد

۲۱ شهریور ۱۳۹۵

ارسال شده توسط مدیریت

مقالات


در سیستم های مختلف ، ایمپلنت ها با ابعاد و اندازه های مختلفی وجود دارند که کلینیسین با توجه به شرایط کلینیکی می تواند نوع مناسب آن را انتخاب کند.

 

هدف نهایی از طرح درمان در دندانپزشکی ایمپلنت به حداکثر رساندن تماس ایمپلنت با استخوان است . این به حداکثر رساندن سطح می تواند با انتخاب طرح های مختلف ایمپلنت از لحاظ طول ، قطر، شکل رزوه ها و همچنین خصوصیت های سطحی ایمپنت به دست آید.

 

همچنین کسب ثبات اولیه (primary stability) مناسب از شرایط یک درمان مناسب ایمپلنت است و به همین منظور ایمپلنت هایی با ابعاد مختلف وجود دارد.

 

ماکرواستراکچر ایمپلنت ابعاد ایمپلنت آموزش مقاله ایمپلنت

 

در مطالعات مختلف و در طول زمان قابل پیش بینی ترین نتایج با ایمپلنت هایی با طول و قطر استاندارد به دست آمده است.ولی برای تطابق با شرایط مختلف استخوان در کلینیک ایمپلنت های کوتاه ، باریک و قطور وجود دارد ولی در مورد موفقیت دراز مدت آنها و ایجاد نتایج قابل پیش بینی – همانند آنچه در ایمپلنت های استاندارد وجود دارد – مطالعات بیشتری لازم است.

 

ماکرواستراکچر ایمپلنت ابعاد ایمپلنت آموزش مقاله ایمپلنت

 

طول ایمپلنت

 

در حال حاضر ایمپلنت هایی با طول ۴ تا ۲۰ میلی متر در سیستم های مختلف وجود دارد .

 

ایمپلنت های بلند ( طول بیش از ۱۰ میلی متر ) در موقعیت هایی که نیاز به انکوریج اپیکال و ثبات اولیه بیشتری در استخوان است مورد استفاده قرار می گیرند مانند قرارگیری فوری ایمپلنت (immediate implantation ) ، بارگذاری فوری (immediate loading ) ، وجود نقائص استخوانی ، کیفیت پایین استخوان و ایمپلنت هایی که با زاویه قرار می گیرند.اگرچه استفاده از آنها به صورت نرمال به علت ایجاد حرارت زیاد در ناحیه اپیکال توصیه نمی شود.

 

بر عکس ایمپلنت های کوتاه برای موقعیت هایی که لزوم انجام آگمنتاسیون استخوان وجود دارد ولی امکان آن وجود ندارد به کار می رود.

 

 

قطر ایمپلنت

 

در حال حاضر ایمپلنت هایی با قطر ۳ تا ۷ میلی متر در سیستم های مختلف وجود دارد .

 

ماکرواستراکچر ایمپلنت ابعاد ایمپلنت آموزش مقاله ایمپلنت

 

قطر مطلوب باید اجازه دهد تا :

۱- مقدار کافی استخوان درگیر شود ( پلیت های کورتیکال)

۲- فاصله مناسب تا دندان مجاور وجود داشته باشد (۱/۵ میلیمتر< فاصله )

۳- emergence profile  مناسب برای زیبایی و تامین بهداشت

 

استفاده از ایمپلنت های قطور(قطر ۵ میلیمتر و بیشتر) مزایا و ریسک های خود را دارد . اطلاعات برای نتیجه گیری دقیق کافی نیست. در مقالات بیشتر شکست ها در استخوان هایی با تراکم کم  ، محل هایی با مشکلات استخوانی و جراح دارای مهارت ناکافی گزارش شده است.

 

ماکرواستراکچر ایمپلنت ابعاد ایمپلنت آموزش مقاله ایمپلنت

 

اصلاح پروتوکل قرارگیری ایمپلنت در موارد قرارگیری ایمپلنت های قطور ضروری است ( مثلا در استخوان نرم برای ایجاد ثبات اولیه مناسب و در استخوان با تراکم بالا برای جلوگیری از افزایش بیش از حد حرارت ناحیه اپیکال موقع قرارگیری) .

 

برای ایمپلنت های قطور جراحی یک مرحله ای توصیه می شود.

 

ایمپلنت های باریک (قطر ۳ تا ۳/۳ میلیمتر ) جایگزینی برای بازسازی های عرضی استخوان ( استخوان با عرض کمتر از ۵ میلیمتر) هستند و در این موارد آنها را به کار برد. به خصوص برای نواحی انسیزورهای فک پایین و انسیزورهای لترال فک بالا می توان از آنها استفاده کرد. تحمل کمتر مکانیکی این ایمپلنت ها لزوم رعایت دقیق نکات اکلوزالی را ضروری می سازد.

 

ماکرواستراکچر ایمپلنت ابعاد ایمپلنت آموزش مقاله ایمپلنت

 

شکل ایمپلنت

 

شکل ایمپلنت می تواند بر نتایج قسمت جراحی ایمپلنت ( ثبات اولیه موقع قرارگیری ، متراکم کردن استخوان موقع قرارگیری ایمپلنت) و هم پارامترهای بیومکانیکال (توزیع نیروموقع وارد شدن نیروی اکلوزال ) موثر باشد . از این رو ایمپلنت ها در طرح های مختلف به صورت تجاری در دسترس هستند.

 

 

طرح های مختلف رزوه های (Thread ) ایمپلنت

 

شکل رزوه های ایمپلنت ها به گونه ای طراحی می شود تا هم توزیع مناسب تر نیرو را در حد فاصل استخوان با ایمپلنت فراهم سازد و هم تماس مناسب استخوان با ایمپلنت ایجاد گردد تا ثبات اولیه و اسئواینتگریشن بهتری حاصل شود.

 

شکلهای مختلفی از رزوه های ایمپلنت ها وجود دارد . به نظر می رسد طرح مربعی ( Square) اسئواینتگیشن بیشتر و توزیع نیروی بهتری را ایجاد می کند و نیروهای برشی (که ماهیتی مخرب دارند) را بهتر منتقل می سازد.

 

ماکرواستراکچر ایمپلنت ابعاد ایمپلنت آموزش مقاله ایمپلنت

 

عمق رزوه بیشتر باعث درگیری بیشتر ایمپلنت با استخوان می شود و در نتیجه برای موارد استخوان های با تراکم کم و نیز نیروهای اکلوزالی زیاد منسب تر است. ایمپلنت های دارای رزوه های کم عمق برای استخوانهای دارای تراکم زیاد مناسب تر است.

 

باید توجه کرد که بیشتر مطالعات در مورد طرح های رزوه های ایمپلنت از روی مطالعات Finite element  و آزمایشگاهی  می باشد و در نتیجه در تفسیر نتایج آنها برای کاربرد کلینیکی باید احتیاط نمود.

 

ایمپلنت های Tapered در مقابل ایمپلنت های موازی

 

ایمپلنت های تیپر برای کاهش نیاز به بازسازی استخوان و نیز برای بهبود ثبات اولیه در جایگذاری فوری ایمپلنت ها ( به دلیل شباهت شکل آنها به ساکت دندان کشیده شده ) مناسب هستند.اگرچه مدارک کافی برای برتری یک نوع ایمپلنت بر دیگری در استفاده کلینیکی وجود ندارد. تشخیص و اعتقاد جراح در چنین مواردی برای انتخاب نوع خاصی از ایمپلنت موثر است.

ماکرو استراکچر ایمپلنت : طرح ها و ابعاد

مطالب آموزشی پروتز دندان و ایمپلنت

آموزش ایمپلنت

۰۶ بهمن ۱۳۹۹

پلت فرم سوئیچینگ (بازنشر)

در سال ۱۹۹۱ یکی از شرکت‌های ایمپلنت، ایمپلنت‌هایی با قطر ایمپلنت عریض ۵ و ۶…

زاویه ایمپلنت

۱۰ شهریور ۱۳۹۷

تاثیر محل و زاویه قرارگیری ایمپلنت

محل و زاویه قرارگیری ایمپلنت چگونگی قرارگیری پیچ پروتز ( در پروتز های پیچ شونده…

۰۶ فروردین ۱۳۹۷

یک مورد کلینیکی : روش مدیریت یک ایمپلنت شکسته در استخوان

سه راه حل برای مدیریت شکستگی فیکسچر پیشنهاد شده است :   1- خارج کردن…


نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تمامی حقوق این وب سایت متعلق به دکتر غلامرضا طباخیان می باشد..

سبد خرید خالی است